Kirmizi Eller

---

Garip huylarim varmis benim cocukken.
Aklima geldi de, yazayim dedim simdi.
1. sinifta hemen hemen her gun ayni seyi yapardim bi donem.
Tenefus zamani da hayli uzundu.
Ve
kocaman da bir bahcesi vardi okulun.
Supperr eglence cikardi bana..


Tenefus zili çaldi mi kirmizi kalemimi cikarir, ucunu tukurukller;
baslardim avucumu boyamaya kirmiziya...
Iki elimin de avuclarini iyice boyadiktan sonra
bahceye cikardim.
Onume gelen her kiz arkadasimi,  
ellerimi ona gosterekek kovalamaya baslardim.
Kizlar da cigliklarla kacardi.

Tenefus sonuna kadar boyle kosusturduk.
Ben kovalarim onlar kacar,
onlar kacar ben kovalarim.
Ben kovaladikca onlar kacmaya devam eder,
onlar kactikca ben lafi uzatirim.

Tenefus suresinin dolmasine yakin
hic tuvalete ugramadan bahcedeki musluklarda ellerimi yikar,
sinifa girerdim...

Yalniz bir gun kendimi oyle kaptirmisim ki,
tenefus zili caldiginde ellerimi yikamadan sinifa daldim.
Tum ders boyunca da ellerimi gizlemek için oldum oldum dirildim.
Neyse ki fark etmedi ogretmen....


Not: Kirmizi kalemler cok aci q:

---

Kim Yazdı: NaturelGS || Saat: 18:14 || Bence...

Net, Ben... | ...Yalnizlik.

---

Dun sabah kalktim, biraz nete girdim.
Sonra ciktim, net kesilmisti..
Sinirim bozuldu.

Kablolarla oynadim, ayarlari kontrol ettim,
olmadi..
Biraz oyalandim,
okuyamadigim gecen haftaki Penguene baktim.
Bitirdim, net yine yok...

Telefon ettim,  tum ulkede internet olmadigini ogrendim!!
Kitap okuyayım, birazdan duzelir dedim. Oyle oyle aksama kadar kitap okudum.
18:30 gibi net geldi, ben bir 70 sayfa okumustum...

İyi oldu net gittigi, kitap 3 aydir surunuyordu, dun yattigimda 10 sayfa kalmisti.
Bugun bitirdim.. Simdi elimde 1970 basimi, sayfalari iyice yipranmis, dokunmaya korktugum bir kitap var...

Netsizlik!
Yalnizlik, caresizlik
Elimde kitabim olmasaydi ne yapardim? Hic bir sey...
Kitabi zevkle mi okudum?  Hayir, sIkIcI, bos bbir kitapti. Begenmemistim...
Dusundum, dusundum ve dusundum...

Yasamimin buyuk bir bolumu nete sIkIsmmIs...
Uzulmeli miyim,
yoksa mutlu mu olmalı?
Bilmiyorum...

Tum arkadaslarimi nette tanidim,
en cok netten birilerini sevdim,
en buyuk kavgalarimi netten tanistiklarimla yasadim.
Begendigim, hoslandigim ve belki asIk oldum kizlar hep nettendi.
En nefret ettigim insanlari netten tanidim..
En cok mutlu zamanlarimi nette gecirdim.
En mutsuzlarini da...

Net olmasaydi,
Bugun yalnizdim.
Ustelik yalnizligimin farkina bile varmayacaktim.
Ailem, ben...
Yalniz degilim...
Peki ya arkadaslar, sevgiler, asklar, nefretler?

Nette tanistigim bir cok kisiyle yuzyuze gorusme ikanim var.
En azindan sesini duyma..
Cok kisi ile yuzyuze gorustum, gorusecegim..
Yine de
Net yoksa yalnizim...
Ya da oyle hissediyorum.
Ne onemi var ki?
Aslinda hepimiz yalniz degil miyiz?

---

Kim Yazdı: NaturelGS || Saat: 18:30 || Bence...