Kucukken aptaldim... Belki hala oyleyim?
Evet,
Itiraf etmeliyim ki yine yazacak bir seyler bulamadim.
Ya da bulduklarimi begenmedim. Bunu dahi...
Bu yüzden boyle 3-5 cumle ile laf kalabaligi yapip,
KIrmIzI Eller
gibi ufak bir animi yazacagim.
Tabii siz bunu okudugunuzda, ne kadar aptal bir cocukluk donemi gecirdigimi fark edeceksiniz...
Kim bilir, belki hala oyleyim...
Ozel bir okuldaydim. Okul tum gun, her derse ayri ogretmen gelir.
Ogretmenlerin de hepsi gayet iyi, sevilesi insanlar.
Hepsi dedigime bakmayin, biri degil!
Iste ben de bunu anlatacaktim.
Matematik dersine giren Duygu isimli ogretmenimiz
Son derece agresif. Bagirip cagiran, dovmese bile el kaldiran
ve hatta kimi zaman kitabimizla kafamiza vuran bi tipti.
(Ayrica tahtaya kalktim mi kendisine hic caktirmadan cok iyi parmak hesabi yapardim! Evet, ben bir matematik dahisiydim...)
Gun geldi, bu pek sevdigimiz canim ogretmenim hatirlayamadigim bir sebepten beni cezalandirdi.
Cezam:
Tahtanin kosesinde, duvarin dibinde durmak ve derse katilmamakti.
Tanrim! Ne korkunc... Aglamistim bile..
Ben cezami cekmeye devam edeyim, zil caldi.
Herkes tenefuse cikti. Ben cezaya devam ediyorum.
Bombos sinifin en dip kosesinde yere diz cokmus oturuyor, caktirmadan da agliyorum...
Sonra arkadasim girdi sinifa. Cok sevdigim 2 arkasimdam biriydi Lia.
Neden orda oldugumu filan sordu hala. "Cezaliyim" dedim.
"Yok" dedi. "ders bitti, cik disari artik.." İste oyle kurtuldum cezadan...
--
Aradan yillar gecti. Tesadüf o ya, kurtaricimin ev telefonuna ulastim.
Muthis bir heyecan ile aradim. Tanimazdan geldi, konusmak istemedi.. Aramadim sora bir daha. :s
(Zenci Bebekleri Cok Seviyorum)
Kim Yazdı:
NaturelGS || Saat: 22:54 ||
Bence...
Herkes super olabilecek!...
Hemen hemen herkes, birileri gibi olmak ister.
Onlara benzemek...
"Keske sunun gibi olabilseydim."
"Su kisiye benzemeyi o kadar isterdim ki..."
"Ben de o'nun gibi yapacagim!" (hsktr ordan)
"Tipki su'nun gibi bir tarzi var..."
Bense tum bunlarin aksine, hem bir "ben" olmayi istemisimdir.
Sadece ben...
Saclarim, sesim, siirlerim, giyim tarzim, x konudaki fikirlerim,
x'lere karsi olan tepkilerim, tavirlarim... Herseyiyle baska bir ben...
Supesiz ki yuzlerce hal, tavir, renk, zevk, sekil-semal arasinsan bir cogu baskalari ile ortak olacaktir ya da benzeyecekir.
Fakat hic biribaskasina benzeme cabasi ile değil...
Ve hic kimse diyorum, bana benzemesin...
Kimse benim gibi olmak istemesin istiyorum.
Bana benzemesinler...
Ne ben 2. bir Ahmet olayim, ne de onlar 2. bir natu olsunlar...
Evet, fazla megalomanca geliyor, farkindayim fakat oyle degis isin asli.
Gercek su ki, beni ben yapan "benim" bendeki ve "hic bir ben" benden daha ben olamaz...
Onlar, ben ya da ben, onlar olursam:
"Böylece herkes super kahraman olabilecek, herkes super olabilecek.
Ve herkes super oldugunda... Artik hic kimse super olamayacak. "

Kim Yazdı:
NaturelGS || Saat: 19:32 ||
Bence...