Binlerce Kişiydik Belki
Yirmibir.
Sıfır, üç.
Sıfır, dokuz.
Binlerce kişiydik belki,
Binlerce...
Ve birbirimize rast gelmemiz,
Bir mucizeydi bence...
Ki ben,
Ben güneşin hemen altındaydım,
Sen biraz daha uzaktaydın, bana kalırsa
Mutluluğuna göre...
Ama olsun, yıllar önceki yerimizde sayılırdık
Ve seni, aynı yere dönmüşsün sayıyorum
Bütün acılarımın ederi olarak...
Gördüm, gözlerime inanamadım.
Ne zaman başımı çevirsem
Sen oradaydın...
...ve binlerce kişiydik belki, binlerce...
Önce beni göremeyeceksin diye telaşlandım,
Sonra ise, beni göreceksin diye...
Bir ara kalabalıklar içinde kaybolmaya bile çalıştım,
Ama nasıl yapabilirdim ben,
Ben güneşin hemen altındaydım.
Bir süre sonra artık göremiyordum,
İnan, gözlerimle çok aradım seni...
Bakabileceğim her yere baktım,
Anlamadım, kaybolmuştun sanki...
Binlerce kişiydik,
Onbinlerce,
Yüzbinlerce belki,
Bana, milyonlarca gibi geldi.
Yapayalnızdık o meydanda...
...biri sen,
Diğeri ben,
Sadece,
İki kişi...
...birbirimizi bulamadık...
Kim Yazdı: VaGa || Saat: 23:22 || Bence...